امروز مصادف است با: ۱۳۹۶/۰۳/۰۴
تاریخ انتشار:۱۹/ ۰۴/ ۱۳۹۵
دسته خبری: اقتصادی, گیلان
کارآفرین و سرمایه گذار بخش خصوصی؛

گروهی سرنوشت لاهیجان را فدای بازی های سیاسی کردند، لاهیجان را آنهایی فروختند که جزیره را فروختند، ادعای فروختن یک شهر نشاندهنده ناآگاهی افراد از قانون است، مردمی بودن اقتصاد یکی از شاخص های اقتصاد مقاومتی است، دنبال گروهی هستم که اقتصاد مقاومتی را در منطقه کلید بزنیم، اگر دنبال افزایش سرمایه بودم در لیالستان سرمایه گذاری نمی کردم.

به گزارش پایگاه خبری رضوان خبر به نقل از «لاهیجان»، حتما نام مجتمع تجاری لیالستان یا تونل را بارها و بارها شنیده اید، بهانه های مختلفی باعث شد تا سراغ فردی برویم که همگان وی را به عنوان یکی از مالکان این مجتمع تجاری بزرگ می شناسند، مجتمع تجاری زیبا در حاشیه گذر لاهیجان به لنگرود که علاوه بر وجاهتش، دهها جوان نیز روزانه در آن مشغول کسب روزی حلال هستند.

به این بهانه، با خیرالله نیکفر مدیر این مجتمع به گفتگویی اختصاصی نشستیم تا به بیان برخی از مشکلات حوزه سرمایه گذاری و حضور سرمایه گذاران بخش خصوصی در لاهیجان بپردازیم. از آنجایی که این گفتگو به صورت غیر پیوسته و حول و حوش چندین موضوع مختلف انجام شده، ممکن است حالت چندان منسجمی نداشته باشد.

«لاهیجان»؛ به عنوان اولین سوال میخواهیم بدانیم که از نظر شما فرق سرمایه دار با سرمایه گذار چیست؟

سرمایه دار به فردی گفته می شود که می خواهد سرمایه و ثروت خود را افزایش دهد ولی سرمایه گذار سعی میکند پول و سرمایه خود را با ملت و مردم شریک باشد. نوعی از این شراکت می تواند کمک به افراد کم بضاعت و یا اشتغال برای جوانانی باشد که پشتوانه مالی قوی ندارند و یا از وضعیت مالی خانوادگی خوبی برخوردار نیستند.

«لاهیجان»؛ خیرالله نیکفر سرمایه دار است یا سرمایه گذار؟

فردی که دنبال سرمایه داری و افزایش سرمایه باشد، سرمایه خود را از پایتخت کشور به لیالستان نمی آورد، پس حتما انگیزه ای فراتر از سرمایه داری بوده که این اتفاق افتاده و باعث شده این سرمایه در این منطقه هزینه شود. بالبطع این ساخت و سازها اگر درهرکجای کشور صورت میگرفت بازدهی بیشتری داشت و از سویی شما در لاهیجان به اندازه سایر نقاط کشور و شاید بیشتر از تهران هزینه میکنید ولی بازدهی کمتری دارید. اگر فردی به دنبال سرمایه داری است فکر میکنم می تواند در تهران برای کسب سود بیشتر، این قبیل مسائل را دنبال کند.

«لاهیجان»؛ چرا لیالستان را برای سرمایه گذاری انتخاب کردید؟

نزدیک ۱۰سال قبل انگیزه ای برایم ایجاد شد تا فعالیت هایی را در منطقه لیالستان و شهرخودم داشته باشم و اگر درتهران ده ها ساخت و ساز هم میداشتم کارممتازی نبود و پیش خودم احساس رضایت نمی کردم و فقط افزایش سرمایه داشتم، پس انگیزه و هدفم فقط توسعه شهرستان لاهیجان بود. همیشه درسفرهایی که به استان همجوار داشتم به پیشرفت های این استان غبطه می خوردم و آرزوی قلبی ام این بود که حداقل لاهیجان این گونه پیشرفت ها را به خود ببیند.

«لاهیجان»؛ سرمایه گذاری شما در حوزه شهرستان لاهیجان چگونه و در چه بخش هایی بوده است؟

مسائلی در فکر ما میگذرد که شاید باورش برای گروهی بسیار سخت باشد و واقعا نمی توانیم آنها این فکر، ایده و برنامه را توضیح دهیم، ولی اگر کسی منطقی برخورد کند و کمی انصاف داشته باشد، فکرمیکنم دلیل محکمی برای توجیه آنها باشد که بنده دنبال افزایش سرمایه نیستم که اگر دنبال این کار بودم، ملک های ساخته شده را می فروختم و اجاره نمی دادم که اشتغال زایی صورت گیرد. بیراه نگفته ام اگر ادعا کنم با ساخت و سازهایی که داشتم امروز برای بیش از ۱۵۰ نفر جوان در لاهیجان اشتغال زایی کرده ام.

«لاهیجان»؛ شروع فعالیت های اقتصادی شما ازچه زمانی بود؟

از سال ۶۸ در بخش لوازم الکترونیکی در بازار تهران بودم، و بعد در حوزه کاغذ وارد شدم که به مشکلاتی برخورد کردیم و پس از آن وارد کارساختمانی شدم و الان پانزده سال است که در این بخش فعالیت میکنم. همیشه طوری زندگی کرده ام که به کسی آسیبی نرسانم، یکبار به علت تغییر برنامه های اقتصادی کشور مشکلی برای بنده پیش آمد و البته هیچکس نمی تواند ادعا کند که ریالی از بنده طلب دارد، هرفردی که این ادعا را دارد بنده حاضرم میلیون ها تومان برای یک ریال بدهم.

«لاهیجان»؛ اگربخواهیم شما را معرفی کنیم خودتان دوست دارید مردم با کدام نام شما را بشناسند؟ خیر ،سرمایه دار، سرمایه گذار یا کارآفرین و از کدام کار خیری که انجام داده اید احساس رضایت بیشتری میکنید؟

همیشه سعی کردم برای رضای خداوند کارکنم و این القاب و نام ها برای من مهم نیست چون خداوند خودش درمورد کارهای بندگان قضاوت میکند. کمک به افراد نیازمند همیشه دلنشین است.

«لاهیجان»؛ شما دنیا را چه رنگی می بینید؟ حتما چون اطرافتان پر از کوه و جنگل است همه جا را سبز می بینید.

مدل زندگی خودم را دوست دارم و دنیا را موقعی زیبا می بینم که همه در آسایش زندگی کنند. فخرفروشی لذتی ندارد و در زندگی شخصی ام هیچگاه برای سرمایه و پول کسی، برایش ارزش قائل نشدم.

«لاهیجان»؛ کارهای ساخت و ساز و ساختمانی هنوز هم سود دهی گذشته را دارد؟

در ساختمان سازی زیاد سود نمی کنیم و اصلا دنبال سودهای غیرمتعارف به هرشیوه ای نیستیم. ساختمان هایی در شهرهای دیگر ساخته ایم که انگیزه ی ما فقط این بوده که خریدار یک خدابیامرزی برای رفتگان ما هدیه کند. هیچگاه با خرید ابزار و وسایل درجه سوم از لحاظ کیفیتی به دنبال سود بیشتر نبودیم چون لاهیجان اینقدر کوچک است که همه ی بازاریان حوزه مسکن همدیگر را به خوبی می شناسند.

 

«لاهیجان»؛ عاملی که باعث شد که خیرالله نیکفر به عنوان چهره ای در زمینه سرمایه گذاری در لاهیجان شناخته شود چیست؟ سیاسی، کارهای خیر یا پیشرفت ها در حوزه مالی؟

در خودم معروفیتی نمی بینم.

«لاهیجان»؛ چه چیز در لاهیجان شما را بیش از پیش آزار می دهد؟

من از مسئولین و روسای شهرلاهیجان هیچگاه در برنامه های ساخت و ساز آزاری ندیدم، اما یکسری از افراد چه پیش و چه پس از انتخابات مجلس شورای اسلامی مطالب توهین آمیزی درمورد شخص بنده نوشتند.البته همه آنها را بخشیده ام.

«لاهیجان»؛ اوایل شروع به کار شورای اسلامی شهر جلسه با سرمایه گذاران برگزارشد، چرا این جلسه ادامه نیافت؟

عده ای از سرمایه گذاران در لاهیجان جلساتی برگزار کردند و بنده هم ارتباط مستقیم با آنها داشتم، شاید برای زیاده خواهی خودشان بوده و یا شاید میخواستند کارهای غیرقانونی صورت دهند که با برخی از مسئولین درگیری هایی داشتند.

«لاهیجان»؛ شما چطور؟ این درگیری ها را نداشتید؟

خیر؛ چون هیچ چیز خارق العاده ای از آنها نخواستم. همیشه سعی کرده ام که به صورت نقدی هزینه های مربوط به شهرداری را پرداخت کنم در صورتی که می توانستم ۱۵درصد مبلغ را کم کنم و به شیوه دیگری پرداخت کنم.

«لاهیجان»؛ به نظر شما اقتصاد مقاومتی در سال «اقتصاد مقاومتی-اقدام و عمل» در لاهیجان اجرایی شده و یا با شعارهایی از سوی مسئولان در حوزه های مختلف مواجه هستیم؟

پیامی که مقام معظم رهبری برای این موارد بیان داشتند و امسال هم تاکید ویژه ای روی اقتصاد مقاومتی داشتند باعث سوء استفاده عده ای درجهت بهره برداری های شخصی شد. سرمایه داران لاهیجانی می توانند بخش ناچیزی از سرمایه خود را در مواردی هزینه کنند که درآمدزایی برای کشاورزان، افراد کم بضاعت و در نهایت لاهیجان داشته باشد چون یکی از اساسی ترین شاخص های اقتصاد مقاومتی، مردمی کردن اقتصاد است.

سرمایه گذاری باعث افزایش تولید و اشتغال و افزایش عرضه می شود و البته چقدر خوب است که این سرمایه گذاری در مناطق محروم باشد چرا که رفع محرومیت اقتصاد منطقه را توانمند میکند. معتقدم به راحتی و با صرف اندک هزینه ای می توان به اقشار ضعیف جامعه خدماتی ارائه کرد تا این سرمایه به صورت حلال درگردش باشد. به عنوان مثال سرمایه داران منطقه می توانند در بخش کشاورزی و زمین هایی که پس از برداشت برنج بلااستفاده می مانند، با کمک های غیرنقدی به به کشاورزان در تولید و پرورش ماکیان و ماهی و حتی سیفی جات کمک کنند.

مستندی در شبکه باران دیدم که یک کارآفرین در حوزه پرورش ماهی در قفس فعالیت داشت و با این کار برای چند نفر تولید شغل کرد، ولی چون پولی برای پرداخت حقوق ماهیانه کارگران نداشت، در عوض حقوق به آنها ماهی میداد. خب، چه اشکالی دارد بیست نفرسرمایه دار لاهیجانی محصولات این گونه افراد را خریداری کنند و بین افراد کم بضاعت تقسیم کنند تا این سیستم مالی در گردش باشد و پول در همین منطقه هزینه شود، من به دنبال همچین گروهی هستم و اگر کسی آماده همچین کاری باشد تمایل به همکاری دارم.

«لاهیجان»؛ شب های منتهی به انتخابات مجلس شورای اسلامی در بعضی از گروه های تلگرامی مطرح شد که شما در حال فروش لاهیجان و زمین های لیالستان به اعراب هستید، آیا شما در دوره گذشته نمایندگی مجلس آن اندازه قدرت داشتید که شهر لاهیجان را به اعراب بفروشید؟ شماچه اندازه قدرت و ارتباط دارید که می توانید یک شهر را به افرادی از کشورهای عربی بفروشید؟

بنده در کارهای ساختمانی با چهارنفر شریک هستم که این افراد از ایرانی ها، ایرانی الاصل تر هستند؛ پدر و مادر این دوستان مدتی به عراق مهاجرت کردند و توسط صدام دوباره به ایران بازگردانده شدند. این افراد دارای شناسنامه و کارت ملی ایرانی هستند و شما بهتر می دانید که دریافت کارت ملی و تابعیت ایرانی چه اندازه سخت است، پس این موضوع کاملا کذب است. ضمن اینکه بنده، شیعه ای را معتقدتر و پایبندتر به اصول مذهبی از دوستان و شرکای خود ندیده ام. از سوی دیگر، در شان مردم با فرهنگ لاهیجان نیست که این گونه مسائل از جانب آنان در فضای مجازی مطرح شود، لاهیجان شهر فرهنگ است و دروغ نباید در آن جایی داشته باشد.

ضمن اینکه هیچ وقت مالی از کسی نخریدیم جز اینکه فروشنده چندین بار اصرار به فروش خود به ما داشته و به التماس ملکی را به ما فروخته است، فعالیت های ما هیچگاه برای سرمایه اندوزی نبوده و اجاره ای که از این املاک دریافت می کنیم شاید یک ششم سودهای بانکی باشد و برابر با یک صدم درآمدی است که می توانستیم در تهران کسب کنیم. من چطور می توانم لاهیجان را به اعراب بفروشم، کاش این افراد با همچین ادعایی، کمی هم اطلاعات عمومی خود را بالا میبردند و حداقل کمی با قوانین آشنایی داشتند، هرخرید و فروشی باید در ثبت اسناد ثبت گردد و این ادعا نشاندهنده ناآگاهی افرادی است که این مسائل را بازگو میکنند.

لاهیجان را آنهایی به فروش رساندند که جزیره را فروختند و الان هم می خواهند سایر نقاط شهر را به فروش برسانند. یکی از همین افرادی که مدعی است لاهیجان به اعراب فروخته شده، خودش اولین نفری بود که زمینی به ما فروخت و همان زمین اولین کار ساختمانی بنده در لاهیجان بود. آیا زیبنده و اخلاقی بود که من اسناد و مبایعه نامه این معامله را در زمان انتخابات و روزهایی که اوج تخریب و هجمع علیه من بود، رسانه ای میکردم.

«لاهیجان»؛ آیا تا به حال سوء استفاده ای از نام و نسبت خود با دکترنیکفر داشته اید؟

به شما پیشنهاد میکنم بروید و تحقیق کنید که کدام پرونده شهرداری بنده، شامل هزار تومان تخفیف شده و یا بنده هزار تومان تخفیف گرفته ام. کدام عوارض شهرداری را بخاطر اینکه برادر دکترنیکفر بودم پرداخت نکردم و یا کدامش را قسطی و به صورت چک پرداخت کردم. تمام کارهای بنده نقدی بوده و امروز هیچ کارگری از من ناراضی نیست و این برای من افتخار است.

«لاهیجان»؛ شنیده شده که بعد از فضاسازی های رسانه ای علیه شما و شرکای تجاری تان، سرمایه عظیمی از لاهیجان به استان همجوار انتقال یافته و عملا پیشرفت و توسعه شهر لاهیجان فدای برخی بازی های سیاسی شده است؛ آیا این موضوع صحت دارد؟

بله؛ به آن دسته از دوستانی که همه چیز این شهر را فدای بازی های سیاسی خود کرده اند می گویم که این مطالب شما به ضرر شهر لاهیجان تمام خواهد شد، چون بنده بعد از این توصیه میکنم که سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری به این شهر نیاید. سرمایه عظیمی قرار بود در لاهیجان هزینه شود که به علت همین قبیل رفتارها از این شهر دور شد و این خیانت بزرگی به مردم و جوانان لاهیجان بود، چون هدف ما اشتغال زایی برای جوانان این شهر بود که عده ای در این بین حق آنها را ضایع کردند.

اگر بخواهم به راحتی می توانم ساختمان تجاری لیالستان را که جزء سه ساختمان زیبای لاهیجان است به فروش برسانم و خودم را از این همه حواشی، دردسر و تهمت نجات دهم اما به شما می گویم که در این ساختمان تجاری پنج نفر جوان یتیم مشغول به کار هستند و این مسائل برای من از همه چیز مهم تر است.

کسی باور نمی کند که ماهیانه ۱۰ میلیون پول برق این ملک تجاری است و این مبلغ در همین شهر لاهیجان هزینه می شود. قرار بود فرش قرمزی برای ما پهن شود که متاسفانه نشد و علت عقب ماندگی استان گیلان نسبت به مازندران هم همین است که هیچ وقت مردم و مسئولین همدل نبودند.

در شان جوانان فرهیخته این شهر نیست که صبح تا شب باهم درگیر باشند، انتخابات تمام شد و چهار سال دیگر مردم فردی را انتخاب می کنند که شایستگی اش را داشته باشد.

«لاهیجان»؛ لاهیجان را در سال ۱۴۰۰ چگونه می بینید؟

همه چیز بستگى به بودجه دولت و نماینده مجلس و همبستگى روساى ادارات دارد و همدلى همیشه سرانجامش آبادانى خواهد بود.

«لاهیجان»؛ حرف پایانی؟

سکوت همیشه بهترین پاسخ است و قضاوت بی مورد همیشه مشکلاتی برای مردم به وجود می آورد و البته این قضاوت ها هرگز در زندگی بنده خللی وارد نکرده چون توکل برخداوند داشته ام.

پایان پیام/

دیدگاه ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

Copyright © 2011 - 2017 Rez1khabar.ir