امروز مصادف است با: ۱۳۹۶/۰۳/۰۴
تاریخ انتشار:۲۲/ ۰۴/ ۱۳۹۵

تنظیم وصیت‌نامہ بہ علایق دینے و حقوقے فرد بستگے دارد، در صورتے کہ فرد مایل باشد براے امور شرعے، شخصے و مالے خود پس از فوت تعیین تکلیف کند، وصیت نامہ تنظیم می‌ڪند. نوشتن وصیت‌نامہ در بین مسلمانان امرے متداول بہ شمار می‌رود همانطور ڪہ پیامبر اڪرم(ص) بر هیچ مسلمانے سزاوار نیست ڪہ شبے را سپرے ڪند، مگر این ڪہ وصیتش زیر سرش باشد.

به گزارش پایگاه خبری رضوان خبر ، هر فردے چنانچہ بخواهد از اجرایے شدن وصیت نامہ خود پس از مرگ مطمئن شود می‌بایست شرایط و تشریفات قانونے تنظیم وصیت‌نامہ را رعایت ڪند، چرا ڪہ اطلاع نداشتن از این امر موجب تنش و اختلاف در خانوادہ وراث شدہ و بر حجم پرونده‌هاے دادگسترے می‌افزاید.

تنظیم وصیت‌نامہ صحیح علاوہ بر آنکہ آخرین ارادہ موصے (وصیت کننده) پس از مرگ را بہ اجرا در می‌آورد، موجب کاهش اختلافات وراث پس از فوت مورث شدہ و مانع مراجعہ آنان بہ مراجع قضایے می‌شود.

تنظیم وصیت‌نامہ بہ علایق دینے و حقوقے فرد بستگے دارد، در صورتے کہ فرد مایل باشد براے امور شرعے، شخصے و مالے خود پس از فوت تعیین تکلیف کند، وصیت نامہ تنظیم می‌ڪند. نوشتن وصیت‌نامہ در بین مسلمانان امرے متداول بہ شمار می‌رود همانطور ڪہ پیامبر اڪرم(ص) بر هیچ مسلمانے سزاوار نیست ڪہ شبے را سپرے ڪند، مگر این ڪہ وصیتش زیر سرش باشد.

هر فردے چنانچہ بخواهد از اجرایے شدن وصیت نامہ خود پس از مرگ مطمئن شود می‌بایست شرایط و تشریفات قانونے تنظیم وصیت‌نامہ را رعایت ڪند. اطلاع نداشتن از تشریفات قانونے و یا رعایت نکردن آن در تنظیم وصیت‌نامہ، موجب تنش و اختلاف در خانوادہ وراث شدہ و بر حجم پرونده‌هاے دادگسترے نیز می‌افزاید.

وصیتنامہ طبق قانون امور حسبى سہ نوع است: وصیتنامہ خودنوشت، وصیتنامہ رسمى و وصیتنامہ سرى.

وصیتنامہ خودنوشت‌، وصیتى است ڪہ وصیت‌ڪنندہ بہ خط خود مى‌نویسد و بدین اعتبار وصیتنامہ مزبور را خودنوشت نامیده‌اند. بہ موجب مادہ ۲۸۷ قانون امور حسبى وصیتنامہ خودنوشت در صورتى معتبر است ڪہ تمام آن بہ خط وصیت‌ڪنندہ نوشتہ شدہ و داراى تاریخ روز، ماہ و سال بہ خط وصیت ڪنندہ بودہ و بہ امضاى وے رسیدہ باشد. فرقى نمى‌ڪند ڪہ خط وصیتنامہ فارسى باشد یا لاتین، بہ هر زبانى ڪہ باشد، امضاى وصیت‌ڪنندہ در وصیتنامہ ممڪن است قبل از تاریخ یا بعد از تاریخ درج شود.

در وصیت نامہ رسمى ترتیب تنظیم و اعتبار آن بہ نحوى است ڪہ بیشتر براى اسناد تنظیم شدہ در دفاتر اسناد رسمى مقرر شدہ است و از نظر رسمیت و اعتبار از ۲ نوع دیگر بالاتر و بهتر است و اگر ڪسى وصیت خود را بہ طور رسمى تنظیم ڪند، دیگر هیچ خدشه‌اى بہ آن وارد نیست و هیچ ڪدام از ورثہ بعد از فوت وصیت‌ڪنندہ نمى‌تواند ایرادى بہ آن وارد ڪند.

وصیتنامہ سرى ممڪن است بہ خط وصیت ڪنندہ و یا بہ خط دیگرى نوشتہ شدہ باشد ولى در هر صورت باید بہ امضاى وصیت‌ڪنندہ برسد و بہ ترتیبى ڪہ براى امانت اسناد در قانون ثبت اسناد مقرر شدہ در ادارہ ثبت حوزہ اقامتگاہ وصیت ڪنندہ یا محل دیگرى ڪہ در آئین‌نامہ وزارت دادگسترى تعیین مى‌شود، امانت گذاشتہ می‌شود؛ طبق قانون امور حسبى ڪسى ڪہ سواد نداشتہ باشد نمى‌تواند بہ طور سرى وصیت ڪند.

وصیت کنندہ باید هنگام تنظیم وصیت بہ نکات زیر توجہ کند:

موصے (وصیت کننده) باید از کمال (عقل و بلوغ) برخوردار باشد و از روے اختیار وصیت کند (وصیت بچہ ۱۰ سالہ ممیز صحیح است).

وصیت در بیشتر از ۳/۱ (ثلث اموال و دارایی) مشروط بہ اجازه وارث است و این اجازہ در زمان حیات وصیت کنندہ کفایت می‌کند.

اصل اولیہ آن است کہ بعضے از واجبات مثل حج واجب شدہ، و بدهکارے و حقوقے را کہ مثل خمس و زکات و مظالم، ادا کردن آنها واجب است از اصل مال پرداخت گردد.

کسے کہ مورد وصیت قرار می‌گیرد باید وجود داشتہ باشد و مالک شدن براے او ممکن باشد.

انتهای پیام/

 

دیدگاه ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

Copyright © 2011 - 2017 Rez1khabar.ir